ไม่มีหมวดหมู่

บทกวีที่ถวายแด่เทพเจ้าแห่งความเศร้า

ข้านั่งอยู่ในห้องมืด

ความเย็นของแอร์คอนดิชั่นชำแรกเข้ามาในร่างกาย

ข้าหนาว… หนาวเหลือเกิน

หนาว… ราวกับหัวใจที่เคยอบอุ่นได้ตายจากไปแล้วตลอดกาล

หัวใจ ที่ตายจากไปในวันที่เธอลา

หัวใจข้าจะยังเต้นอยู่ไปเพื่ออะไรเล่า หากไม่มีเธอผู้เป็นเจ้าของมัน

บอกข้าที ท่านเทพเจ้า!

เสียงเพลงกรีซซี่คาเฟ่ดังก้องอยู่ในรูหู

เนื้อเพลงค่อยๆ กรีดก้อนเนื้อข้างซ้ายของข้าจนแหว่งวิ่น

ภายในความมืด

ข้าร้องไห้เงียบงัน

คงสมใจท่าน ท่านเทพเจ้า!

ข้าจุดธูปบูชาท่านในจิตใจ

จรดปากการ้อยเรียงบทกวีแห่งความเศร้า

ข้าเกลียดความเศร้า มันทำให้ข้าต้องหลั่งน้ำตา

หลั่งน้ำตา… จนบางครั้งข้านึกว่ามันคือเลือด

ท่านคงหัวเราะ ให้กับความโง่เง่าของมนุษย์อยู่ล่ะสิ ท่านเทพเจ้า!

เอาเลยท่าน! จะสาปแช่ง จะลงโทษข้าเช่นไรก็ได้

ทำเหมือนที่ท่านทำกับมนุษย์ผู้งมงายในความรักทุกคนปะไร

ให้ข้าร้องไห้ จมมหาสมุทรแห่งน้ำตา ถูกฉลามแห่งความผูกพันขย้ำเนื้อฉีกหนังให้ตาย

ข้าขอท่านเพียงอย่างเดียว มีเพียงสิ่งเดียวที่ข้าอยากอ้อนวอน

ขอให้ข้า ย้อนเวลากลับไป… ในวันที่มีเรา

ได้หรือไม่ ท่านเทพเจ้า!

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s