ไม่มีหมวดหมู่

[รีวิวซีรีส์] Wayward Pines อย่าออกไป จากเมืองนี้

wwp1

หลังจากที่เข้าค่าย Bangkok Creative Writing ผมก็ปรับตัวเองให้อยู่ในโหมดดิสโทเปียทันที เพราะว่าต้องเขียนเรื่องสั้นแนวนี้ก่อนจบค่าย ดังนั้นเรดาห์ทุกอย่างในหัวผมก็คือการเสพสื่อทุกอย่างที่เป็นแนวนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะพูดกันตรงๆ ผมแทบไม่เดยอ่านหรือดูอะไรพวกนี้เลย จนเพื่อนในค่ายแนะนำให้ลองดูซีรีส์เรื่องนี้ ประจวบเหมาะกับเห็นว่ามีเวอร์ชั่นหนังสือ ที่แปลโดยพี่ธิดา ผลิตผลการพิมพ์ บรรณาธิการนิตยสาร Bioscope ที่ผมอ่านประจำอีกด้วย ก็ยิ่งเพิ่มความน่าสนใจให้อยากติดตามเพิ่มขึ้นไปอีก

เล่าย่อๆ คือตัวเอก (อีธาน เบิร์ค) เจ้าหน้าที่สืบสวนถูกส่งมาตามหาเพื่อนสายสืบที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แต่เกิดอุบัติเหตุระหว่างทาง เมื่อตื่นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ในเมืองเวย์เวิร์ด ไพน์ รัฐไอดาโฮ ซึ่งความแปลกของเมืองนี้ก็คือ เมื่อคุณเข้ามาแล้ว อย่าหวังจะได้ออกไปสู่โลกภายนอกอีก

ซีรีส์พยายามเล่าถึงเมืองที่ถูกปกครองจากผู้มีอำนาจ (ที่ชาวเมืองไม่รู้ว่าเป็นใคร) คอยควบคุมดูแล มีกล้องวงจรปิด มีเครื่องดักฟัง มีไมโครชิปฝังอยู่ในร่างกายของทุกคน เพื่อให้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อย่างมีความสุข นอกจากนี้ ยังมีรั้วที่กั้นด้วยกระแสไฟฟ้าดักเอาไว้ ไม่ให้หนีออกไปได้ (และเรายังไม่รู้ด้วยว่าข้างนอกรั้วนั้นมีอะไรอาศัยอยู่) ที่สำคัญ ใครที่พยายามจะหนี หรือคิดที่จะหนี ก็จะถูกจับมาเชือดคอต่อหน้าชาวเมืองทุกคนเป็นการลงโทษ แค่ฟังเท่านี้ก็สัมผัสได้ถึงความเป็นดิสโทเปียจ๋าๆ แล้ว

นอกจากนี้ การล้างสมอง หรือเปลี่ยนความคิด และการใช้พรอพากันด้าก็ยังเป็นส่วนสำคัญของเรื่องแนวนี้ ใน Wayward Pines ก็มีการปลูกฝังเยาวชนรุ่นใหม่ ด้วยการเปิดสถาบันสอน และค่อยๆ หลอมความคิดเด็กๆ ให้เชื่อในสิ่งที่ผู้นำอยากให้เชื่อ ให้คิดตรงข้ามกับพ่อแม่ (เพราะว่าพวกเขาเป็นคนหัวเก่า) รวมไปถึงการเน้นย้ำเสมอว่า พวกเขาคือผู้ที่จะเป็นผู้น้ำความเปลี่ยนแปลงของเวย์เวิร์ดไพน์ในอนาคต (ในหนังเรียกพวกเขาว่า First Generation) นั่นยิ่งทำให้เด็กๆ เห็นความสำคัญของเมืองนี้  และอยากเป็นส่วนหนึ่งที่จะพัฒนาอนาคตของเมืองนี้ต่อไปอีกด้วย

เป็นธรรมดาของผู้สร้างกฎกับผู้อยู่ในกฎว่าจะต้องคิดไม่เหมือนกันอยู่แล้ว ผู้ถูกกด (ฎ) ขี่ก็ย่อมไม่พอใจ ในเสรีภาพของตัวเอง อยากจะออกก็ออกไปไม่ได้ คนที่สร้างกฎก็อยากจะให้ทุกคนอยู่ในความเป็นระเบียบ (แต่ก็ไม่ยอมบอกว่าออกไปแล้วจะเป็นอย่างไร – ซึ่งในที่นี้ผมขอให้ทุกคนไปดูเองแล้วกันครับ เพราะว่ามันจะมีจุดเซอร์ไพรซ์มากกว่าการเขียนถึงความเป็นดิสโทเปียอีกมากพอสมควร ไม่อยากจะสปอล์ยให้เสียอรรถรสไปมากกว่านี้ครับ :D) มันเลยมาสู่คำถามที่เราคุยกันในค่าย ว่าดิสโทเปียเนี่ย เป็นดิสโทเปียของใครกันแน่ ของผู้ถูกกดขี่ใช่ไหม แต่ในขณะเดียวกัน มันก็อาจจะเป็นยูโทเปีย (โลกในอุดมคติ) ของผู้ออกกฎก็ได้ ซึ่งการต่อสู้กันของสองแนวความคิดนี้แหละ ที่จะพาให้เรื่องสนุกและนำไปสู่ไคลแมกซ์ที่ชวนให้ลุ้นกันจนหัวใจจะวาย

แม้จะรู้อยู่แล้วว่าพล็อตของแนวดิสโทเปียจะเป็นยังไง ดำเนินยังไง จบแบบไหน แต่กับเรื่องนี้ผมก็ยังไม่สามารถเดา หรือคาดการณ์อะไรได้เลย ว่าจะออกมาเป็นยังไง เพราะหักมุมแล้วหักมุมอีก และที่ทำให้น่าสนใจไปกว่านั้น คือความบิดเบี้ยวของเมือง และความเข้มข้นซับซ้อนของเรื่องจะยิ่งทยอยเพิ่มมากขึ้นไปเรื่อยๆ จนต้องกดดูต่อไปอย่างหยุดไม่ได้

ยิ่งดู ยิ่งช็อค ยิ่งตะลึงพรึงเพริด คิดได้ยังไง ทำไมถึงได้สนุกขนาดนี้ และยิ่งได้ข่าวว่าซีรีส์เรื่องนี้ ดัดแปลงมาจากนวนิยายความยาวสามเล่ม (ซึ่งตอนนี้ในไทยแปลเล่ม 1 ออกมาแล้ว) ก็ยิ่งเคารพความสามารถในการย่อยเรื่อง และถ่ายทอดมันออกมาอย่างสนุก เข้มข้น กระชับ และน่าติดตามมากขนาดนี้ ปกติผมไม่ค่อยติดซีรีส์ แต่ก็ต้องยอมรับว่า Wayward Pines เปิดพรหมแดนความสนุกและกระหายในการหาซีรีส์ดีๆ แบบนี้มาดูต่อไปอีกหลายเรื่องเลยทีเดียว

อย่างที่ว่านั่นแหละครับ ผมคิดเสมอว่าโลกดิสโทเปียนั้นมันค่อนข้างจะอึดอัดไปหน่อย อยากพูด แต่ก็ไม่พูด อยากแสดงออก แต่ก็ถูกกดขี่เอาไว้ (ในทุกๆ รูปแบบ) มาตรฐานของคนเราไม่เหมือนกัน จะให้เป็นดั่งอุดมคติของใครคนใดคนหนึ่งคงไม่ได้ สักวันก็คงมีคนลุกขึ้นมาแสดงความไม่พอใจอย่างแน่นอน สัญลักษณ์ที่พูดกันบ่อยๆ ในเรื่องก็คือเรือโนอาห์ อาร์ค ที่เลือกสิ่งมีชีวิตขึ้นเรือมาจำนวนหนึ่งเพื่อช่วยชีวิตพวกเขา แต่ลืมถามไปหรือเปล่า

ว่าเขาอยากขึ้นเรือมากับเราไหม?

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s