ไม่มีหมวดหมู่

เพลงที่อยากให้เธอฟังยังไม่ได้ส่ง*

*ได้แรงบันดาลใจจากชื่อหนังสือ ‘เพลงที่เธอให้แปลยังไม่เสร็จ’ ของภู่มณี ศิริพรไพบูลย์

1

ผมไม่รู้ว่าจำนวนเพลงทั้งหมดในโลกนี้มีอยู่เท่าไหร่
เป็นร้อย เป็นพัน เป็นล้าน หรือสิบๆ ล้าน
ทั้งยังไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่ถึงจะฟังเพลงเหล่านั้นได้หมด
(หรือทั้งชีวิตนี้อาจไม่มีทางทำได้ก็ได้)
แต่เอาเถอะ, นั่นไม่ใช่ประเด็นเท่าไหร่หรอก

2

ผมเชื่อว่าชีวิตของเราผูกพันและเชื่อมโยงกับบทเพลงมาโดยตลอด
ตั้งแต่เด็ก วัยรุ่น เติบโต และแก่ชรา
รสนิยมการฟังเพลงของเราเปลี่ยนไปตามช่วงวัย
และอีกสิ่งหนึ่งที่กำหนดการฟังเพลงของเราก็คือ ความรู้สึกร่วมของเราที่มีต่อเพลงๆ นั้น
และก็ปฏิเสธอีกไม่ได้ว่า ความรู้สึกร่วมที่คนมีต่อกันมากที่สุดก็คือ
ความรัก

3

ผมไม่แปลกใจที่เห็นใครฟังเพลงแล้วร้องไห้ หรือลงไปกองกับพื้นจะเป็นจะตายอย่างกับคนบ้า
ผมไม่หัวเราะ ไม่มองว่าเขาประหลาด เพราะครั้งหนึ่ง ผมก็เคยเป็นอย่างนั้นท่ามกลางผับบาร์ที่ทุกคนเต้นกันอย่างลืมโลก
บทเพลงและความรัก (ที่ไม่สมหวัง) ทำให้เราเป็นอย่างนั้น
เสียสติ ร้องไห้ฟูมฟาย กลบตัวตนที่เคยร่าเริงให้หายไป
ทิ้งไว้แต่คราบน้ำตาและร่องรอยของความเศร้าเอาไว้

4

เรามีเฟซบุ๊กหรือโซเชียลมีเดียอื่นๆ เอาไว้แสดงความเป็นตัวตน รสนิยม หรือบอกเล่าเรื่องราวของตัวเอง
เพลงก็เป็นหนึ่งในการแสดงออกถึงความคิด ความรู้สึกของเราได้เช่นเดียวกัน
ถ้าหากคนเพิ่งรักกันใหม่ๆ ก็ย่อมไม่พ้นเพลงหวานๆ ทำนองว่าจะรักกันไปตลอด
คนอกหัก คงจัดเพลย์ลิสต์ช้ำในมาฟังได้ทั้งคืน กะให้ร้องไห้ตายคาเตียงไปเสียอย่างนั้น
หรือจะโพสต์เพลงอินดี้ล้ำๆ โชว์รสนิยมเท่ๆ ให้คนอื่นฟังก็ดูดีไม่น้อย
ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่เลือกจะโพสต์เพลงที่ตรงกับความรู้สึกของตัวเอง
เพลงที่แทนความหมาย แทนคำพูด แทนความรู้สึก
แต่ก็ไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว

5

นึกย้อนไปถึงเวลาที่เราแลกเพลงกันฟัง
มีเพลงใหม่ๆ มาให้กันและกันเสมอ
มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข เสียงเพลงของเราช่างไพเราะจนไม่อาจลืมเลือน
แต่น่าเสียดายที่บทเพลงเหล่านั้นต้องถูกปิดลงพร้อมๆ กับความสัมพันธ์ของเรา
มีเพลงอีกหลายเพลงที่ผมอยากให้เธอได้ฟัง แต่ก็ไม่มีสิทธิ์อีกแล้ว
แค่ก๊อปปี้ลิงก์จากยูทูบ เปิดกล่องข้อความ วาง แล้วกดส่ง
แต่ความเป็นจริงมันไม่ง่ายอย่างนั้น เพลงของผมคงไม่มีความหมายอีกแล้ว
เพราะเธอมีเพลงใหม่ที่ไพเราะและถูกใจกว่าเพลงของผมอยู่แล้ว
ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะวาดฝันหรือคาดหวังอะไรต่ออีกแล้ว
มันจบแล้ว

6

ผมรู้ว่าเธอคงไม่ได้อ่านสิ่งที่ผมเขียนหรอก
เพราะฉะนั้นถ้าจะหลอกตัวเองว่าได้ส่งเพลงให้เธอแล้วคงไม่เป็นไรหรอกนะ
ขอให้เธอโชคดี มีความสุขมากๆ
‘ลา’ ก่อนนะ

“ไม่ใช่ความรัก ที่ทำให้เราได้อยู่ด้วยกัน แต่เป็นแค่ฝันที่ฉันตื่นมาก็ลาจาก                                
ไม่มีเหตุผลจะฉุดรั้ง เหตุผลอะไรทั้งนั้น                                                                            
ไม่ต่างอะไร กับเรื่องใด ๆ ที่ผ่านพ้นมา แด่เป็นชะตาที่ต้องเกิดมาเพื่อลากัน                                                     
มีสิ่งที่หวังก็ต้องหยุดหวัง ฝันก็หยุดมัน เท่านั้นพอ”
(เพลง ลา / polycat)

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s