บันทึก, ไม่มีหมวดหมู่

ผมเริ่มวิ่งครั้งแรกตอนอายุ 25

1
ผมเริ่มวิ่งครั้งแรกตอนอายุ 25
ก่อนหน้านั้นแทบจะไม่ได้สนใจการออกกำลังกายอะไรพวกนี้เลยสักนิด
(แม้ในใจรู้ลึกๆ อยู่แล้วว่าการวิ่งเป็นการลดน้ำหนักที่ดีที่สุด แต่ผมก็ผ่านเลยไป จนน้ำหนักและอายุล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้)
ยากนะครับ กับการเปลี่ยนพฤติกรรมที่เราเคยใช้มาตลอดชีวิตเพื่ออะไรสักอย่าง
และผมเองก็ไม่อยากจะเปลี่ยนมันสักเท่าไหร่ – เป็นอย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว

2
จนรุ่นพี่ที่รู้จักกันเลยคิดแคมเปญลดน้ำหนักสุดระห่ำ (ปนระยำ) นี้ขึ้นมา
กติกาคือผมกับเพื่อนสองคนต้องแข่งลดน้ำหนักกัน ไม่มีเกณฑ์ขั้นต่ำกำหนด ขอเพียงลดได้มากกว่าอีกคนก็พอ
และกฎในเดือนแรกก็คือ คนแพ้ต้องใส่กางเกงว่ายน้ำ ถอดเสื้อ โพสต์ท่าซารางเฮโย แล้วตั้งเป็นรูปโปรไฟล์เฟซบุ๊ก 2 อาทิตย์
เหี้ย!
3
ด้วยความไม่อยากแพ้ ผมจึงปรึกษากับพี่ผู้เชี่ยวชาญถึงวิธีการลดน้ำหนักให้เร็ว มีประสิทธิภาพ และชนะ
ผมต้องเปลี่ยนพฤติกรรมการกินทั้งหมด ไม่ทานของทอด ไม่ทานน้ำอัดลม (ยกเว้นโค้กซีโร่) และอื่นๆ
ผมทานได้แค่ขนมปังโฮลวีทกับทูน่าในน้ำเกลือเท่านั้น
และที่สำคัญ ผมต้องวิ่ง

4
ผมต้องวิ่งติดต่อต่อกันเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงโดยไม่หยุด
ฉิบหาย จะไหวหรอวะ
แต่ก็คิดว่าหากตัวเองแพ้ แล้วต้องถ่ายรูปแบบนั้นขึ้นมาจริงๆ มันคงอุบาทว์น่าดู
สิ่งที่ผมทำได้ คือวิ่งต่อไป จนกว่าจะครบเวลาที่กำหนดเท่านั้น

5
ผมไม่รู้ว่าเวลาวิ่งของคนอื่นเป็นยังไง
อาจฟังเพลง นับลมหายใจ ฯลฯ แต่ของผม มีแค่ตัวผม ขาอวบๆ ทั้งสอง และมือถือที่จับระยะทางอยู่เท่านั้น
วิ่งต่อไป วิ่งจนกว่าจะได้สัญญาณว่าหยุด – ผมคิดแค่นั้น
หลายครั้งปวดขาจนแทบขยับไม่ไหว ก็ได้แต่บอกตัวเองว่าวิ่งต่อไปเถอะ มึงอยากแพ้หรอไง หรือนึกถึงหน้าคนที่เราชอบไว้ น่าแปลกนะครับ ผมเสือกวิ่งต่อได้ขึ้นมาอย่างนั้น แถมวิ่งเร็วด้วย – บางทีก็วิ่งเร็วเกินไปด้วยซ้ำ

6
อีกสิ่งสำคัญที่กระตุ้นตัวเองให้วิ่งคือการวัดระยะการวิ่งของเรานี่แหละ ผมตั้งเป้าหมายของตัวเองเอาไว้ ว่าต้องวิ่งให้ได้อย่างน้อยวันละ 4 กิโลเป็นอย่างต่ำ
ตั้งไว้เล่นๆ อย่างนั้น แต่พอเห็นตัวเลขที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วหยุดที่ 4.00 km แล้วมันโคตรฟิน เหมือนคนวิ่งเข้าเส้นชัยเป็นที่หนึ่งอย่างไรอย่างนั้น
(ถ้าหากป้าร้านขายของชำแถวนั้นสังเกตสักหน่อย จะเห็นผู้ชายอ้วนๆ คนหนึ่งดีอกดีใจประหนึ่งถูกหวยระหว่างวิ่งอยู่ก็ได้)
เมื่อได้ 4 กิโลฯ เราก็อยากไปให้ได้มากกว่านี้ เอาอีก อยากไปให้ได้มากกว่านี้ ไกลกว่านี้ เร็วกว่านี้
เป็นการทดสอบตัวเอง ทดสอบความสามารถ และทดสอบใจ

7
นี่แหละมั้งที่หลายๆ คนชอบวิ่ง มันเป็นการทดสอบตัวเอง วัดอะไรหลายๆ อย่างได้มากพอสมควร
ผมอยากรู้ความสามารถของตัวเอง อยากรู้ขนาดใจของตัวเอง
ว่ามันจะวิ่งไปได้ไกลสักแค่ไหน

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s